چپکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چپکن . [ چ َ ک َ ] (اِ) نوعی از پوشش اهل ایران، مثل جامه . (آنندراج ). نوعی از جامه که سینه و شکم را بپوشاند و بندهای آن در پشت بسته شود. (ناظم الاطباء). مخفف چپ افکن، یک قسم لباس نیم تنه بوده . (فرهنگ نظام ) : وجودش را حمایل سان بیاراست قبای چپکنش را شد چپ و راست . اشرف (از آنندراج ). رجوع به چپگن شود.