چکاره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چکاره . [ چ ِ رَ / رِ ] (ص نسبی ) (از: چه + کار + هَ، پسوند) اهل چه کار و عامل کدام عمل و شاغل کدام شغل . ◄ (ص مرکب ) نابکار. (ناظم الاطباء). رجوع به چکاری شود. ◄ باطل و بیفایده . (ناظم الاطباء). رجوع به چکاری شود. ◄ در تداول عامه، کنایه از کسی که بی علت و سبب و بدون جهت در امری و کاری مداخله کند، چنانکه گویند: فلان کس چکاره است ؟