ژان دفز
/vâže/
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
ژان دفز. [ دِف ِ ] (اِخ ) او را ژان دازیر نیز گویند. مورخ سریانی در قرن ششم میلادی، متولد در حدود سنه ٔ ٥٠٦ م . وی نخست در شهر آمد راهب بود و امپراطور ژوستی نین و تئودرا او را محترم میداشتند. او از مونوفیزیت ها یعنی از پیروان فلسفه ٔ اتحاد لاهوت و ناسوت در وجود عیسی مسیح بشمار میرفت . در زمان ژوستین دوم به امر وی به زندان افتاد و در حدود سال ٥٨٥ م . جهان را بدرود گفت . او راست : تاریخ کلیسائی در وقایع عالم که در آن از خلقت تا ٥٨٤ م . را به رشته ٔ تحریر درآورده است .