ژاهل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ژاهل . [ هَِ ] (اِخ ) ژائیل . یاعیل . نام زوجه ٔ حابرقینی (سِفْرِ داوران ٤:١٧). زنی که میخی در شقیقه ٔ سیسرا که به چادر وی پناهنده شده بود کوفت بدانگونه که از جانب دیگر به زمین نشست و سیسرا را بکشت . نیز رجوع به یاعیل شود.