ژوپیتر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تِ) [ فر. ] (اِ.) مشتری.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تِ) [ فر. ] (اِ.) مشتری.
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
ژوپیتر. [ ت ِ ] (اِخ ) مشتری . برجیس . سعد اکبر.
ژوپیتر. [ ت ِ ] (اِخ ) ژوپیتر یا زئوس بنابر افسانه های یونان قدیم پسر کیوان است که یونانیان و رومیان او را پدر و خدای خدایان می پنداشتند. ژوپیتر نخست پدر را از آسمانها بزیر افکند، پس از آن دریاها و دوزخ را به برادران خود نپتونوس و پلوتو (رجوع به این دو نام شود) سپرده خود سلطنت آسمانها و زمین را اختیار کرد. زن ژوپیتر ژونو نام داشت و خواهر وی بود که از او وولکانوس و مارس (رجوع به این دو نام شود) بوجود آمدند. نویسندگان یونان و روم قدیم را درباره ٔ ژوپیتر افسانه ها و داستانهای بسیار است . (ترجمه ٔ تمدن قدیم فوستل دُکولانژ ص ٤٨١).