کاتب دمشقی

کاتب دمشقی . [ ت ِ ب ِ دِ م َ ] (اِخ ) احمدبن محمدبن علی بن یحیی بن صدقه ٔ تغلبی، ادیب شاعر کاتب دمشقی مکنی به ابوعبداﷲ از مشاهیر ادبا و شعراء دمشق اوائل قرن ششم هجرت و دیوانش مشهور و اشعارش در غایت جودت و ملاحت است . در بلاد بسیاری سیاحت هاکرد و مدایحی گفت و ببلاد عجم نیز رفت و در حلب با ابن حیوس ملاقات کرد و شعر خود را بدو اظهار داشت و ابن حیوس نیز بعد از تحسین بسیار گفت که این جوان خبر مرگ به من داد زیرا بحکم تجربه هر کسی در فنی مهارت یافت و بمقامی عالی رسید دلیل وفات استاد سابق آن فن میباشد و یک مرتبه نیز در نهایت بدبختی وارد حلب شد و این دو بیت را به ابن حیوس نوشت و استرحام نمود؛ لم یبق عندی مایباع بحبة و کفاک علما منظری عن مخبری الا بقیة ماء وجه صنتها عن ان یباع و این این المشتری . پس ابن حیوس مستحضر شد وگفت که اگر در مصراع آخری و انت نعم المشتری میگفت بهتر بود و در رمضان ٥١٧ هَ . ق . در شصت وهفت سالگی درگذشت . (ریحانة الادب ج ٣ ص ٣٣٣ و ج ٥ ص ٣٣٤). و نیز رجوع شود به ابن خیاط ابوعبداﷲ در همین لغت نامه و ابن خلکان چ تهران (ج ١ ص ٤٧) و کنی و القاب قمی (ج ١ ص ٢٧٠).