کاتبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاتبی . [ ت ِ ] (اِ) نوعی از جامه که آستین آن کوتاه باشد و نیمه ٔ آستین و زنجیره از آن است . (آنندراج ). نوعی از جامه ٔ آستین کوتاه . (ناظم الاطباء).
کاتبی . [ ت ِ ] (حامص ) کتابت کردن . کاتب بودن .
کاتبی . [ ت ِ ] (اِخ ) از شاعران عثمانی است که در قرن دهم هجری میزیسته و از اهالی بروسه بود و خطوط مختلف را در نهایت خوبی مینوشت . (قاموس الاعلام ترکی ).