کاتف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاتف . [ ت ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از کتف . ناخوش دارنده . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
کاتف . [ ت ِ ] (ع اِ) ملخی که تازه بپریدن آمده باشد کاتف نامند و واحد آن را کاتفة گوین-د. (ناظ-م الاطب-اء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاتف . [ ت ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از کتف . ناخوش دارنده . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
کاتف . [ ت ِ ] (ع اِ) ملخی که تازه بپریدن آمده باشد کاتف نامند و واحد آن را کاتفة گوین-د. (ناظ-م الاطب-اء).