کاتم
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- پنهان کننده، پوشنده.<BR>۲- سرپوش، رازدار.<BR>۳- نهفته، مستور.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- پنهان کننده، پوشنده. ۲- سرپوش، رازدار. ۳- نهفته، مستور.
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
کاتم . [ ت ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از کتم . درزدوز. (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ پنهان کننده . (مهذب الاسماء). پوشنده . رجوع به پوشنده شود. آدم محرم . سرپوش . ◄ نهفته . سرٌ کاتم ٌ؛ راز نهان داشته . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ قوس ٌ کاتم ٌ؛ بمعنی قوس کتیم است . (منتهی الارب ). کمان از چوب ناشکافته یا کمان سوفارناکرده .(آنندراج ). کاتمة، مثله . (منتهی الارب ) (آنندراج ).