کاتون دو تیک

کاتون دو تیک . [ ت ُ ] (اِخ ) نواده ٔ کاتون بزرگ . وی بسال ٩٥ ق .م . تولد یافت و به خلاف قیصر از آزادی و مجلس شیوخ دفاع میکرد. وی پس از شکست «تاپسوس » به سال ٦٤ ق .م . با شمشیر خود، خود را بکشت . زندگانی و مرگ او مثل جزم و ثبات است .