کاخ داغوانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاخ داغوانی . [ خ ِ داغ ْ ] (اِخ ) ابواحمد الموفق باﷲ این دیه اسکجکت را بمقاطعه داد بمحمدبن طاهر (٢٤٨- ٢٥٩ هَ . ق .) امیر خراسان و او باز فروخت بسهل بن احمد داغوانی بخاری و بها گرفت و آنجا گرمابه ای ساخت و کاخی بزرگ بر گوشه ای بزیر لب رود و آن را کاخ داغوانی میخواندند. (احوال و اشعار رودکی ج ١ ص ١٠٦).