کار برآمدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کار برآمدن . [ ب َ م َ دَ ] (مص مرکب ) انجام یافتن کار. سر و سامان گرفتن امور. جریان یافتن کار به میل و رضای شخص : کنون آن همی مر ترا بایدا که بی تو مرا کار برنایدا. دقیقی . همی تا برآید به تدبیر کار مدارای دشمن به از کارزار. سعدی (بوستان ).