کارآزموده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(زِ دِ) (ص مف.) باتجربه، کاردیده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(زِ دِ) (ص مف.) باتجربه، کاردیده.
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
کارآزموده . [ زْ / زِ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) مجرب . کاردیده . تجربه دیده . صاحب تجربه . کارآزمود. کارآزمای : برفتند کارآزموده سوار پس پشت ایرانیان چل هزار. فردوسی . یکی انجمن ساخت [ افراسیاب ] از بخردان هشیوار و کارآزموده ردان . فردوسی . شمردند بر میمنه سه هزار زره دار و کارآزموده سوار. فردوسی . تنی چند از مردان واقعه دیده و کارآزموده بفرستادند. (گلستان ). ز تدبیر پیر کهن برمگرد که کارآزموده بود سالخورد. سعدی (بوستان ).
فرهنگ املایی
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی