کاراکا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاراکا. (اِخ ) از میان کتب طبی هندوان که پاره ای از آنها در دوره ٔ تمدن اسلامی به عربی درآمد، مهمتر از همه آثار کاراکا و «سسرد» و «واگبهاتا» هستند که سه رکن اصلی طب هندی بشمار میروند. ترجمه ٔ کاراکا به انگلیسی به دست کیسوری موهان گانگولی (متوفی به سال ١٩٠٨) صورت گرفته و به سال ١٨٩٠ - ١٩٢٥ در کلکته چاپ شده . (تاریخ علوم عقلی در تمدن اسلامی ص ٢٧).