کارنجک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کارنجک . [ رَ ج َ ] (اِ) خیار و بادرنگ را گویند که سبز و بزرگ باشد. (برهان ) (آنندراج ) : سیرش نکند خیار کارنجک . منجیک ترمذی (از فرهنگ نظام ). بعضی با واو بجای راء ضبط کرده اند. (فرهنگ نظام ). رجوع به کاونجک شود.