کاریزکنه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کاریزکنه . [ ک َ ن َ / ن ِ ] (نف مرکب ) مقنی : الانباط؛ به آب رسیدن کارکنه . (تاج المصادر بیهقی ).