کاریه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاریه . [ ی َ / ی ِ ] (اِخ ) آبادیی است که منسوب به رومانیان بود در آسیای صغیر در جنوب غربی، که ملیتس از جمله ٔ شهرهای آن است و قنیدس نیز یکی از آنها میباشد (قاموس کتاب مقدس ). و رجوع به ایران باستان ص ٤٦٠، ٦٤٦، ٦٤٩، ٦٥١، ٦٩٣، ٦٩٤، ٧١٧، ٩٢٦، ١٠٢١، ١٠٢٢، ١٠٩٩، ١١٠١، ١١٠٤، ١١١٢، ١١٣٨، ١١٦٩، ١١٨٥، ١٢١٠، ١٢٤٥، ١٢٦٨، ١٢٧٤، ١٢٧٥، ١٤٥٤، ١٤٦٢، ١٤٦٨، ١٦٠٨، ١٩٧٣، ١٩٩٣، ٢٠٣٣، ٢٠٣٤، ٢٠٩٣، ٢١٠١، ٢١٥٤، ٢٠٣٤، ٢٣٤٤ شود. نیز رجوع به «کاریا» شود.