کاس سن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاس سن . [ س َ ] (اِخ ) (کوه ) کوهی واقع در جنوب ایتالیا، نزدیک «کاسینو» داری ٥١٩گز ارتفاع . به سال ٥٢٩ «سن بنویی » در آنجا صومعه ای برای پیروان مسلک خود ساخت که در قرون وسطی بتمام عالم مسیحیت پرتو افکند و به سال ١٩٤٤ بسبب یک بمباران شدید بکلی خراب گردید.