کاسیوس ویسلینوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاسیوس ویسلینوس . [ س ِل ْلی ] (اِخ ) قاسیوس ویسلینوس . (قاموس الاعلام ). کنسول رومی و مبتکر یک نوع قانون ارضی که بهیچوجه مورد توجه واقع نشد ولی در عوض سبب مرگ او گردید. وی به سال ٤٨٥ م . درگذشت . قاموس الاعلام نویسد: وی ببعض موفقیتها نائل آمد و زمینهائی را که در تصرف دولت بود بطور مساوی بین عوام تقسیم کرد و بهمین جهت متهم گردید و به سال ٤٨٦ م . اعدام شد.