کاشف السلطنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاشف السلطنه . [ ش ِ فُس ْ س َ طَ ن َ ] (اِخ ) لقب او «چایکار» بوده است . رجوع به «چایکار» شود. شاهزاده حاجی محمد میرزا کاشف السلطنه چایکار پس از اتمام تحصیلات در اروپا در سنه ٔ ١٣١٤ هَ . ق . و در ٣٥ سالگی با سمت ژنرال قنسول به هندوستان رفت و در ضمن توقف در آن سرزمین، فن زراعت چای را آموخت و این محصول را با زحماتی برسم ارمغان بایران آورد. اول کسی بود که چایکاری را در ایران رواج داد و تمام عمر خود را صرف خدمات عمده بدولت و ملّت نموده در این راه مجاهدت کرد و مجدداً برای توسعه ٔ کشت چای در ٦٥ سالگی مأمور هندوچین و ژاپون شد و درمراجعت از راه بوشهر، در روز دوشنبه ٣١ فروردین سال ١٣٠٨ هَ .ش . دو ساعت بعد از ظهر، در کتل ملوب، با اتومبیل پرت شد و فوت کرد .آرامگاه وی در لاهیجان مقابل مؤسسه ٔ کشاورزی است .