کافا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کافا. (اِخ ) شهر وبندری است در ساحل جنوبی کریمه که در قدیم تابع حکومت ملطیه بوده و از سال ١٤٧٥ تا ١٧٧٦ م . جزء عثمانی و از ١٧٨٣ م . ببعد جزء خاک روسیه شد. رجوع به تاریخ مغول ص ٥٦٨ و ٥٦٩). شود.
کافا. (اِخ ) ناحیتی است در جنوب حبشه، احتمالاً قهوه منسوب بدانجا است .