کافتیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کافتیدن . [ دَ ] (مص ) ترکانیدن . (فرهنگ اسدی ذیل کلمه ٔ شکاف ). کافتن . کفتن . ترکاندن . غاچ دادن . ◄ بمعنی لازمی کافته شدن . شکافتن . ترکیدن . غاج خوردن .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کافتیدن . [ دَ ] (مص ) ترکانیدن . (فرهنگ اسدی ذیل کلمه ٔ شکاف ). کافتن . کفتن . ترکاندن . غاچ دادن . ◄ بمعنی لازمی کافته شدن . شکافتن . ترکیدن . غاج خوردن .