کافور مظفری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کافور مظفری . [ رِ م ُ ظَف ْ ف َ ] (اِخ ) معروف به حریری که در سال ٧٠٠ هَ .ق . رئیس بزرگان خدمه در مدینه ٔ شریفه بود. آثاری خوب از او بجا مانده از آنجمله مغاره ای است در باب السلام که به سال ٧٠٦ هَ . ق . احداث کرده است . (از الدررالکامنه ).