کافور کاسه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کافور کاسه . [ رِ س َ / س ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آب غلیظ چوب کافور است که پس از جوشانیدن آن بدست آید. در فلاحت نامه آمده است : چون چوب کافور بجوشانند هر چه کف آن است کافور رسیده ٔ بغایت سبک و نیکو باشد و آنچه میانه است هم نیکو باشد و آنچه آب زیرین آن است و غلیظتر است کافور کاسه ای گویند. (از فلاحت نامه ). رجوع به کافور عملی شود.