کافوربار

کافوربار. (نف مرکب ) کافور بارنده . کافوربیز. ◄ کنایه از هر چیز بغایت سرد. (برهان ). ◄ کنایه از هر چیز بسیار خوشبوی باشد. (برهان ) : بخورانگیز شد عود قماری هوا میکرد خود کافورباری . نظامی . ◄ برف بار، چه کافور باریدن کنایه از برف باریدن است . (برهان ) : گهی در بارد گهی عذر خواهد همان ابر بدخوی کافوربارش . ناصرخسرو. برآمد ز کوه ابر کافوربار مزاج زمین گشت کافورخوار. نظامی . ز باریدن ابر کافوربار سمن رسته از دستهای چنار. نظامی .