کافورخورده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کافورخورده . [ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) از خود بی خود شده : به مشک آرایش کافور کرده ز کافورش جهان کافورخورده . نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کافورخورده . [ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) از خود بی خود شده : به مشک آرایش کافور کرده ز کافورش جهان کافورخورده . نظامی .