کام آور

کام آور. [ وَ ] (نف مرکب ) پیروز. زورمند مقتدر و بانفوذ. (از ولف ) : کجا بود از گیتی آزاده ای خداوند تاج و کیان زاده ای . هم از شاه گیتی و کام آوری بدو آمده هرچه نام آوری . فردوسی .