واژه جو

کاه و گل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کاه و گل . [ هَُ گ ِ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) کاهگل . اندود : این چه زبونی و چه افکندگی ست ؟ کاه و گل این پیشه ٔ خربندگی ست . نظامی . رجوع به کاهگل شود.

معنی کاه و گل | واژه جو