کاهک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاهک . [ هََ ] (اِخ ) دهی است از بخش داورزن شهرستان سبزوار که دارای ١١٥٥ تن سکنه، آب آن از قنات و محصول عمده اش غله است . مزرعه های مؤمن آباد و جنت آباد جزء همین ده است . در تداول محلی آن را «کهک » نامند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).