کاوان/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(ص فا.) ۱- کاونده. ۲- به سر و کول هم ور رونده.واژه قبلی: کاوالیهواژه بعدی: کاواک