کاورک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاورک . [ وَ ] (اِ) آشیانه ٔ مرغان را گویند. (برهان ).
کاورک . [ وَ رَ ] (اِ) بار و میوه ٔ کبر باشد و آن شبیه است بخیار کوچک و آن را خیار کبر هم میگویند. در سرکه انداخته آچار سازند و با طعام خورند. (برهان ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاورک . [ وَ ] (اِ) آشیانه ٔ مرغان را گویند. (برهان ).
کاورک . [ وَ رَ ] (اِ) بار و میوه ٔ کبر باشد و آن شبیه است بخیار کوچک و آن را خیار کبر هم میگویند. در سرکه انداخته آچار سازند و با طعام خورند. (برهان ).