کاونده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(وَ دِ) (ص فا.) جستجوکننده، مفتش.<br>
فرهنگ فارسی معین
(وَ دِ) (ص فا.) جستجوکننده، مفتش.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاونده . [ وَ دَ / دِ ] (نف ) جستجو کننده . (یادداشت مؤلف ). تفحص کننده . (آنندراج ). ج، کاوندگان : و دیگر که اند از پراکندگان بدآموز و بدخواه کاوندگان . فردوسی .