کاویان

(ص.) پادشاهی، سلطنتی.<br>

(ص.) پادشاهی، سلطنتی.

کاویان . (ص نسبی ) منسوب به کاوه .کاویانی، چون : اختر کاویان، چتر کاویان، درفش کاویان، رایت کاویان . (از یادداشتهای مؤلف ) : با درفش کاویان و طاقدیس زر مشت افشار و شاهانه کمر. رودکی . بدو نیمه کرد اختر کاویان یکی نیمه بگرفت و رفت از میان . فردوسی . بیفتاد از دست ایرانیان درفش فروزنده ٔ کاویان . فردوسی . ببستند گردان ایرانیان بپیش اندرون اختر کاویان . فردوسی . کجا آن تیغ کآتش در جهان زد تپانچه بر درفش کاویان زد. نظامی . از جور دومار برنجوشم چون رایت کاویان ببینم . خاقانی . یا لعاب اژدهای حمیری بردرفش کاویان خواهم فشاند. خاقانی . پیش آمده روان فریدون گهرفشان تا زان گهر زمین علم کاویان شده . خاقانی . رجوع به کاویانی شود.

نام مردانه