کاچ
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) ۱- آبگینه. ۲- شیشه ساییده شده که کاسه گران روی طبق و کاسه ناپخته مالند.
(اِ.) تارک سر، فرق سر. کاج و کاچک نیز گویند.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) ۱- آبگینه. ۲- شیشه ساییده شده که کاسه گران روی طبق و کاسه ناپخته مالند.
(اِ.) تارک سر، فرق سر. کاج و کاچک نیز گویند.