کاک
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) ۱- مرد. ۲- مردمک چشم. ۳- هر چیز خشکیده و باریک. ۴- میان تهی.
(اِ.) سر زبان، نوک زبان.
(اِ.) نانی که از آرد خشکه با روغن و شیر پزند.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) ۱- مرد. ۲- مردمک چشم. ۳- هر چیز خشکیده و باریک. ۴- میان تهی.
(اِ.) سر زبان، نوک زبان.
(اِ.) نانی که از آرد خشکه با روغن و شیر پزند.