کبا

کبا. [ ک ِ ] (ع اِ) خاک روبه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). تثنیه کِبَوان . (اقرب الموارد). و کِبوان . (منتهی الارب ). ج، اکباء. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ سرگین جای . مزبله . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ج، کبوان و اکباء. (اقرب الموارد). ◄ خاک بر روی زمین افتاده . (منتهی الارب ).

کبا. [ ک َ ] (اِخ ) موضعی است در بطحان . (منتهی الارب ) (معجم البلدان ).