کبتر

کبتر. [ ک َ ت َ ] (اِ) بر وزن و معنی کفتر است که کبوتر باشد. (برهان ). مخفف کبوتر باشد. (فرهنگ جهانگیری ). کفتر. کوتر. (رشیدی ) : چو چشم تذروان یکی چشمه دید یکی جام چون چشم کبتر کشید. فردوسی (از فرهنگ جهانگیری ). چو سرما بود سخت لاغر شوند به آواز برسان کبتر شوند. فردوسی . چو کبتر تبسی خانه کرده هر کابک چو مار سغدی ره یافته به هر کاواک . سوزنی .