کبیچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کبیچه . [ ک َ چ َ / چ ِ ] (اِ) قشو و پشت خار و ابزاری باندام پنجه ٔ دست که بدان پشت ستور خارند. (ناظم الاطباء). و رجوع به کبیجه شود.
کبیچه . [ ک َ چ َ / چ ِ ] (اِ) اسم فارسی غری است و نیز به فارسی سریشم گویند. (فهرست مخزن الادویه ).