کتابخانه

(کِ. نِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) محل نگهداری کتاب.<br>

(کِ. نِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) محل نگهداری کتاب.

کتابخانه . [ ک ِ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) خانه ٔ کتاب . جای نگهداری کتاب اعم از آنکه اطاق مانندو جای مسقفی باشد یا محلی که در آن کتابها را فراهم آورند و با نظم و ترتیب خاصی در قفسه ها بچینند. (فرهنگ فارسی معین ). جایی که در آن کتابهای خطی و یا چاپی را جمع آرند و با نظم و ترتیب معینی قرار دهند. (از ناظم الاطباء). دارالکتب . (یادداشت مؤلف ) : از آن مجلدی چند در کتابخانه ٔ سرخس دیدم و مجلدی چند در کتابخانه ٔ مهد عراق . (تاریخ بیهقی ص ١٧٥). بدیهه گفته ست اندر کتابخانه بفر دولت شاهنشه مظفر. مسعودسعد (دیوان چ رشیدیاسمی ص ٢٣٧). ◄ کتابفروشی . دکان کتاب فروشی . (ناظم الاطباء). سابقاً کتابخانه هم به مخزن کتاب و هم به کتاب فروشی اطلاق می شد ولی فرهنگستان برای امتیاز آن دو، کتابخانه را به مخزن کتاب و کتاب فروشی را به دکان و مغازه ٔ فروش کتاب اختصاص داد (چنانکه در زبانهای اروپایی معمول است ). (فرهنگ فارسی معین ). - کتابخانه ٔ خصوصی ؛ کتابخانه ٔ شخصی . رجوع به کتابخانه ٔ شخصی شود. - کتابخانه ٔ شخصی ؛ کتابخانه ای که شخصی برای استفاده ٔ خود فراهم کرده باشد. (از فرهنگ فارسی معین ). - کتابخانه ٔ عمومی ؛ کتابخانه ای که شخص یا مؤسسه یا دولتی برای استفاده ٔ عموم فراهم کرده باشد. (فرهنگ فارسی معین ). - کتابخانه ٔ ملّی ؛ کتابخانه ای که از طرف ملت یا دولت برای استفاده ٔ عموم ملت فراهم شده باشد. (فرهنگ فارسی معین ).

کتابخانه عمومی، مجموعه شخصی، کتابخانه مجلس کتابداری، سیستم دوی، برگه‌نویسی

نسکخانه

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی