کتا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کتا. [ ک َ ] (هزوارش، اِ) به زبان زند و پازند کتابت و فرمان و نامه را گویند. (برهان ) (آنندراج ).
کتا. [ ک َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بویراحمدی سرحدی بخش کهکیلویه شهرستان بهبهان . سکنه ٢٥٠ تن . آب آن از چشمه . محصول آنجا غلات، برنج، پشم، لبنیات . شغل اهالی زراعت و گله داری . صنایع دستی قالیچه، جوال و جاجیم بافی است . (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).