کج بحثی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کج بحثی . [ ک َ ب َ ] (حامص مرکب ) عمل کج بحث . یاوه گویی و نامعقولی در مباحثه . (ناظم الاطباء). خطا رفتن در مباحثه و یاوه گویی . (فرهنگ فارسی معین ) : خروشان از کجک دیدم چو فیلان را یقینم شد که عاجز می توان کردن بکج بحثی فلاطون را. میرزا معزفطرت .