کج طبع

کج طبع.[ ک َ طَ ] (ص مرکب ) کج مزاج . (آنندراج ). کج سرشت . کج نهاد. بد سلیقه . زشت پسند. (ناظم الاطباء) : اشتر به شعر عرب در حالت است و طرب گر ذوق نیست ترا کج طبع جانوری . سعدی . بیکار بهیمه ای و کج طبع کسی کو فرق میان زشت و زیبا نکند. سعدی . بیا تا در می صافیت راز دهر بنمایم بشرط آنکه ننمایی بکج طبعان دل کورش . حافظ. ◄ عنود. ستیزنده . (ناظم الاطباء).

کژسرشت، کژخوی، کژ نهاد