کج مزاج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کج مزاج . [ ک َ م ِ ] (ص مرکب ) تندخوی . ◄ نادان . احمق . ◄ لجوج . ستیزنده . (ناظم الاطباء). ◄ بدمزاج . بدذوق . بدسلیقه . (فرهنگ فارسی معین ) : تو گر کژدم مزاجی لقمه خور پاک رها کن کج مزاجان را به خاشاک . امیرخسرو (از آنندراج ).