کراب

کراب . [ ک ِ ] (ع اِ)ج ِ کَربة. (منتهی الارب ) (آنندراج ). رجوع به کربة شود. ◄ ج ِ کَرَبة. (ناظم الاطباء). رجوع به کربة شود.

کراب . [ ک ِ ] (ع مص ) بار کردن ناقه را. (از منتهی الارب ). بار بستن بر ستور. (فرهنگ فارسی معین ). کَرب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) : جایی همی بینم خراب اندر میان او سحاب آتش زده گاه کراب از قوت برق و هطل . لامعی (از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به کرب شود.

کراب . [ ک َ / ک ِ ] (ع مص ) نزدیک شدن با هم . (از منتهی الارب ). مقاربه . (از اقرب الموارد). ◄ مُکارَبة. رجوع به مکاربة شود.