کرارا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرارا. [ ک ُ ] (اِ) چوب زیرین در. چوب آستانه ٔ در. کرار. ◄ زمینی که برای زراعت آماده ساخته و اطراف آن را بلند کرده باشند. (ناظم الاطباء). کُرار. رجوع به کُرار شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرارا. [ ک ُ ] (اِ) چوب زیرین در. چوب آستانه ٔ در. کرار. ◄ زمینی که برای زراعت آماده ساخته و اطراف آن را بلند کرده باشند. (ناظم الاطباء). کُرار. رجوع به کُرار شود.