کرانه گرفتن

(~. گِ رِ تَ) (مص ل.) کناره - گیری کردن.<br>

(~. گِ رِ تَ) (مص ل.) کناره - گیری کردن.

کرانه گرفتن . [ ک َ ن َ / ن ِ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) اعتزال جستن . عزلت گزیدن . (یادداشت مؤلف ). کرانه کردن . کرانه جستن : چون دشمنان کرانه گرفتی ز دوستان تا قول دوستان من اندر تو گشت راست . فرخی . زین جفته خوری کرانه گیرد با جفت خود آشیانه گیرد. نظامی . عاقل که می مغانه گیرد از زحمت خود کرانه گیرد. نظامی . رجوع به کرانه کردن و کرانه جستن شود.