کرانه یافتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرانه یافتن . [ ک َ ن َ / ن ِ ت َ ] (مص مرکب ) نهایت و پایان به دست آوردن . حد و انتها یافتن . به کناره رسیدن . فارغ شدن : کس از خواست یزدان کرانه نیافت ز کار زمانه بهانه نیافت . فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرانه یافتن . [ ک َ ن َ / ن ِ ت َ ] (مص مرکب ) نهایت و پایان به دست آوردن . حد و انتها یافتن . به کناره رسیدن . فارغ شدن : کس از خواست یزدان کرانه نیافت ز کار زمانه بهانه نیافت . فردوسی .