کرایهنشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. نِ) (اِ.) مستأجر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. نِ) (اِ.) مستأجر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرایه نشین . [ ک ِ ی َ / ی ِ ن ِ ] (نف مرکب ) اجاره نشین . (یادداشت مؤلف ). آنکه در خانه و جایی که کرایه کرده است اقامت کند. (فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی