کردوجین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کردوجین . [ ] (اِخ ) دهی است از دهستان خرقان غربی بخش آوج شهرستان قزوین . کوهستانی و سردسیر است و ١١٢ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).
کردوجین . [ ک ُ ] (اِخ ) دختر منگو تیموربن هلاکو که به عقد اتابک جلال الدین سیورغتمش درآمد و در سال ٦٩٣ هَ . ق . که سیورغتمش به دست پادشاه خاتون کشته شد. وی کرمان را محاصره و فتح کرد و پادشاه خاتون را به انتقام قتل شوهر کشت و بتخت سلطنت نشست تا ٧٩٢ هَ . ق . در شیراز حکومت داشت . تاریخ وفات او معلوم نیست . (از تاریخ مغول صص ٤٠٦-٤١٠). رجوع به تاریخ عصر حافظ ج ١ و تاریخ گزیده شود.