کردوک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کردوک . [ ک َ ] (اِخ ) کردوک هارا بعض محققین با کردها تطبیق کرده اند. گزنفون گویداین مردم بسیار رشیدند و هنوز تابع پادشاهان پارس نشده اند. از نوشته ٔ گزنفون برمی آید که مسکن آنان در سرزمین کوهستانی و صعب بوده است و با ارمنستان سرحد مشترک داشته اند. (از تاریخ ایران باستان ج ٢ ص ١٠٧٣).رجوع به تاریخ ایران باستان، کرد و پیوستگی نژادی وتاریخی او ص ٩١، کرد و کردو در همین لغت نامه شود.